قدرت تمام رابطه ها
توی زانوهای منه
روزنگاری های مرتضی سیداحمدپور
ما ، در این بازی
همه بازیگریــم.
تنها تفاوت ما
نه در نقش ها
که در دستمزدهاست.
نقطه ته خط
بدترین حادثه اینه که :
از بد حاثه اینجا به پناه آمده ایم
جنس رفیق که جنس باشه
قیمت نداره
گفت و گو نداره که جنس رفافت از تجارته
شک
زار می گریست
دل بسته بود به بهانه های دلتنگی
نماند
نشد که بماند
نتوانست
نه اینکه نخواسته باشد
نه اینکه نخواستن نتوانستن باشد
نماند
هنوز روزگار آنقدرها سرد نیست
به اندازه ی آن روزهای سردی که رفت ، سرد نیست
نه اینکه سرمشق ها یخ زده باشد
نه اینکه انجماد سر انگشتان ذوق ذوق کند
نه
قلم ها
این ناله ی شکایت قلم هاست که احساس می کنند اگر چوب تر بودند نمی سوختند
- تو بساط شما قلم تراش به هم نمی رسه؟
آدم ها روز به روز تغییر می کنند و تغییرات آدم ها را روز به روز آدم
باید دل رو به دریا داد
اگر در كعبه می گردد نمایان
پس بگرد تا بگردی
بگرد تا بگردی
کارهای عقب افتاده ، آدم ها رو عقب افتاده می کنه
آدم های تنها بیش از آنكه خودشان تصور می كنند تنها هستند
باران آمد
باران خاطرات سرد
با اسب آمد.
آن مرد خيس شد
آب باران را باید شست
جور دیگر خیس بايد شد
یک دست صدا نداره ، تا زمانی که زیر گوش کسی نخورده
توهم رو با یک جعبه مدادرنگی 24 تایی رنگ کرده اند
[مردم ، خدا هست]
جستجو
آخرین یادداشت ها
بایگانی
- February 2010
- January 2010
- December 2009
- November 2009
- October 2009
- September 2009
- August 2009
- July 2009
- June 2009
- May 2009
- April 2009
- March 2009
- February 2009
- January 2009
- December 2008
- November 2008
- October 2008
- September 2008
- August 2008
- July 2008
- June 2008
- May 2008
- April 2008
- March 2008
- February 2008
- January 2008
- December 2007
- November 2007
- October 2007